Podsumowanie sezonu Wiosna 2026

1 .Kasztelanki – 42pkt.

2. KM PSP Gdynia – 39pkt.

• Wicemistrzostwo wywalczone dzięki niemal bezbłędnej regularności – KM PSP Gdynia zakończyło rundę na 2. miejscu, zdobywając 39 punktów. Strażacy wygrali 13 z 16 spotkań i jako jedyna drużyna poza mistrzowskimi Kasztelankami przekroczyli granicę 12 zwycięstw. Do tytułu zabrakło im zaledwie trzech punktów.
• Sezon miał dwa zupełnie różne oblicza – po trzech wygranych na otwarcie przyszły porażki z Chylonią, JR Pogórze i Supa Drinkas. Od początku maja KM PSP nie zgubiło już jednak ani jednego punktu, notując serię ośmiu zwycięstw z rzędu aż do końca rozgrywek.
• Najważniejszy wieczór przypadł z liderem – zwycięstwo 5:3 nad Kasztelankami było jedną z zaledwie dwóch porażką mistrzów poniesioną w sezonie i potwierdziło, że KM PSP realnie zasługiwało na walkę o pierwsze miejsce. 
• Największą siłę rażenia zapewniał Tomasz Lewańczyk – zakończył rundę z dorobkiem 35 bramek, wyprzedzając Marcina Nowaka, który dołożył 22 trafienia. Ważną rolę odgrywał także Jakub Figat z 10 golami, dzięki czemu atak nie opierał się wyłącznie na jednym zawodniku.
• Była to drużyna niemal kompletna – 144 zdobyte gole dały KM PSP drugi wynik ofensywny ligi, a tylko 64 stracone bramki były również drugim najlepszym rezultatem defensywnym. Bilans +80 pokazuje, że wicemistrzostwo nie było efektem pojedynczych zrywów, lecz konsekwencją wysokiego poziomu po obu stronach boiska.
•  

3. Supa Drinkas – 38pkt.

• Brąz przypieczętował najlepszą rundę Supy od kilku sezonów – Supa Drinkas zakończyła Wiosnę 2026 na 3. miejscu, zdobywając 38 punktów. Bilans 12 zwycięstw, 2 remisów i zaledwie 2 porażek pokazuje, że zespół niemal do końca pozostawał w grze o mistrzostwo. W porównaniu z piątą pozycją jesienią był to kolejny krok w stronę ligowego szczytu.
• Dwie przegrane, które kosztowały bardzo dużo – Supa uległa tylko Kasztelankom 4:10 oraz JR Pogórze 5:7. Pierwsza porażka miała bezpośrednie znaczenie w rywalizacji z późniejszym mistrzem, a druga była niespodziewanym potknięciem z zespołem, który zakończył rozgrywki dopiero na siódmym miejscu.
• Najmocniejszy sygnał wysłali przeciwko wicemistrzowi – wygrana 8:6 z KM PSP Gdynia pokazała, że Supa potrafiła nie tylko efektownie rozbijać słabszych rywali, ale również zwyciężać w bezpośrednich starciach ligowej czołówki. Zespół wysoko pokonał też m.in. GIBAS SQUAD 12:4, Sporting 13:2 i Dellnera 18:2.
• Paweł Szejko ponownie nadawał tempo całej drużynie – z dorobkiem około 50 bramek był zdecydowanie najskuteczniejszą postacią Supy. Już w pierwszej kolejce został wyróżniony jako najlepszy zawodnik spotkania z PKP Intercity, a przez całą rundę pozostawał głównym punktem odniesienia w ataku. Ważne liczby dokładali także Jakub Kurek i Patryk Pełka.
• Liczby opisują drużynę kompletną po obu stronach boiska – 146 zdobytych bramek było jednym z najlepszych wyników w lidze, natomiast tylko 72 stracone gole oznaczały znacznie większą równowagę niż u większości ofensywnie grających ekip. Bilans +74 ustępował jedynie Kasztelankom i KM PSP, dlatego miejsce na podium było w pełni zasłużone, choć do mistrzostwa zabrakło czterech punktów.
•  

4. GIBAS SQUAD – 34pkt.

• Największy skok jakościowy w całej stawce – jesienią GIBAS SQUAD zajmował dopiero 14. miejsce, a kilka miesięcy później zakończył sezon tuż za podium. Czwarta lokata, 34 punkty i 11 zwycięstw oznaczały awans aż o dziesięć pozycji oraz zmianę z drużyny walczącej na dole tabeli w jednego z głównych graczy Superligi.
• Runda miała wyraźny punkt zwrotny – po dwóch zwycięstwach na otwarcie przyszły porażki z Supa Drinkas i KM PSP Gdynia oraz remis 8:8 z Chylonią. Od końcówki kwietnia GIBAS wszedł jednak na znacznie wyższe obroty, wygrywając sześć kolejnych spotkań i przesuwając się w stronę czołówki.
• Najwięcej emocji dostarczały mecze rozstrzygane na styku – wygrane 7:6 z FC Po Nalewce i 6:5 z Zawsze Można pokazały odporność zespołu w trudnych końcówkach. GIBAS nie zawsze dominował, ale często potrafił przechylić wyrównane spotkanie na swoją stronę, co miało duże znaczenie w walce o czwarte miejsce.
• Za większość bramkowego ciężaru odpowiadała dwójka Dominik Pluta–Igor Jankowski – pierwszy zdobył 32 gole, drugi dołożył 25. Ważnym uzupełnieniem był również Maciej Sadowski z 11 trafieniami. Łącznie drużyna strzeliła 119 bramek, więc ofensywa opierała się przede wszystkim na kilku bardzo konkretnych postaciach.
• Końcówka potwierdziła, że był to zespół szerokiej czołówki, choć jeszcze nie podium – porażka 7:10 z mistrzowskimi Kasztelankami pokazała różnicę do najlepszych, ale odpowiedź była znakomita: 17:9 z PKP Intercity i 6:4 z Kamix Bracia. Bilans 119:98 dawał dodatnie +21, lecz 98 straconych goli wskazuje, dlaczego mimo świetnej rundy GIBAS pozostał tuż poza medalami.
•  

5. PKP Intercity – 30pkt.

• Z ligowego średniaka do ścisłej czołówki – PKP Intercity zakończyło Wiosnę 2026 na 5. miejscu, zdobywając 30 punktów. W porównaniu z dziewiątą lokatą jesienią był to wyraźny krok naprzód. Zespół wygrał 9 spotkań, 3 zremisował i tylko 4 razy schodził z boiska pokonany.
• Po trudnym wejściu sezon nabrał właściwego kierunku – Intercity rozpoczęło od porażek z Supa Drinkas i KM PSP Gdynia, ale później punktowało znacznie regularniej. Od początku kwietnia do połowy czerwca drużyna przegrała tylko raz, budując serię, która wyniosła ją w okolice ligowego podium.
• Największe wrażenie zrobił triumf nad mistrzem – zwycięstwo 9:6 z Kasztelankami było jednym z najcenniejszych wyników całej rundy. PKP pokonało również Wilki Morskie 4:3 oraz GKS Chylonia 10:7, udowadniając, że potrafi wygrywać nie tylko z niżej notowanymi rywalami.
• Juliusz Habasiński rozegrał sezon z innej planety – zdobył aż 73 z 134 bramek całej drużyny, czyli ponad połowę jej dorobku. Szczególnie zapamiętany zostanie remis 7:7 z Kamix Bracia, w którym pięcioma trafieniami pomógł odrobić straty ze stanu 1:5.
• Ofensywa zapewniała widowisko, defensywa odbierała szansę na podium – Intercity strzeliło 134 gole, lecz straciło 109. Dodatni bilans +25 i piąta pozycja potwierdzają bardzo udany sezon, ale 17 straconych bramek z GIBAS SQUAD oraz kilka innych wysokich wyników pokazują, gdzie znajdował się największy problem zespołu.
•  

6. Wilki Morskie – 27pkt.

• Bolesne zderzenie mistrza z nową rzeczywistością – po zdobyciu tytułu jesienią 2025 JR Pogórze nie zdołało obronić mistrzostwa. Wiosnę zakończyło na 7. miejscu, z bilansem 8 zwycięstw, 2 remisów i 6 porażek. Spadek z pierwszej na siódmą lokatę był jednym z bardziej zaskakujących wydarzeń sezonu.
• Po falstarcie przyszło wyraźne przebudzenie – Pogórze rozpoczęło rozgrywki od trzech porażek w czterech pierwszych spotkaniach, ulegając m.in. Bękartom 3:4, Turbinkom 6:8 i Maestro 4:8. Później drużyna złapała rytm i zanotowała serię siedmiu meczów bez przegranej.
• Potrafili ograć najlepszych – najbardziej wartościowym wynikiem było zwycięstwo 7:5 nad brązowym medalistą Supa Drinkas. JR Pogórze pokonało również wicemistrza KM PSP Gdynia 4:1, pokazując, że mimo nierównej formy wciąż potrafi rywalizować z ligową czołówką.
• Najwięcej konkretów dawał Bartosz Gałek – autor 18 trafień był najskuteczniejszym zawodnikiem zespołu. Ważną rolę odgrywał także Kamil Motyl, który dołożył 12 goli. Cała drużyna zdobyła 110 bramek, co było siódmym wynikiem ofensywnym ligi.
• Sezon pełen skrajności – z jednej strony Pogórze rozbiło Dellnera aż 16:0, pokonało Sporting 13:6 i Beer Fans 10:5, z drugiej przegrało kluczowe starcia z GIBAS SQUAD, Wilkami Morskimi oraz Kasztelankami. Ostateczny bilans bramkowy 110:85 potwierdza, że drużyna wciąż miała duży potencjał ofensywny, ale brakowało jej regularności mistrzowskiej ekipy z poprzedniej rundy.
•  

8. HG GKS Chylonia – 26pkt.

• Solidny sezon zakończony w górnej połowie tabeli – HG GKS Chylonia zajęła 8. miejsce w Superlidze, zdobywając 26 punktów. Bilans zespołu to 8 zwycięstw, 2 remisy i 6 porażek, co pozwoliło wyprzedzić m.in. Sporting Gdynia, Zawsze Można oraz Turbinki.
• Słabszy wynik niż jesienią, ale nadal wysoki poziom – w rundzie Jesień 2025 Chylonia była szósta z dorobkiem 31 punktów. Wiosną zdobyła o 5 punktów mniej i spadła o dwie pozycje, jednak wciąż pozostała konkurencyjnym zespołem środka stawki.
• Drużyna potrafiła pokonywać ligowych potentatów – największą niespodzianką było zwycięstwo 7:3 nad wicemistrzem KM PSP Gdynia. Chylonia urwała również punkt czwartemu GIBAS SQUAD po remisie 8:8 i siódmemu JR Pogórze po wyniku 4:4.
• Kajtek Trzyński najlepszym strzelcem, ale nie jedynym – najskuteczniejszy zawodnik zespołu zdobył 23 bramki. Mocno wspierali go David Śmigielski z 18 golami oraz Oliwier Kaczmarek z 17, dzięki czemu Chylonia zakończyła rundę z dorobkiem aż 106 zdobytych bramek.
• Bardzo mocna końcówka sezonu – po porażce 3:7 z Zawsze Można drużyna wygrała trzy ostatnie spotkania: 10:4 z Maestro, 12:3 z Dellnerem i 10:3 z Turbinkami. Łącznie w tych meczach Chylonia zdobyła 32 bramki, dzięki czemu zakończyła rundę w zdecydowanie pozytywnym stylu.
•  

9. Sporting Gdynia – 24pkt.

• Ogromny progres względem poprzedniej rundy – Sporting Gdynia zakończył Wiosnę 2026 na 9. miejscu w Superlidze, zdobywając 24 punkty. Jesienią 2025 drużyna była dopiero 15., z dorobkiem zaledwie 7 punktów, więc nastąpiła wyraźna poprawa zarówno wyników, jak i pozycji w tabeli.
• Idealnie równy bilans spotkań – zespół rozegrał 16 meczów, odnosząc 8 zwycięstw i 8 porażek, bez żadnego remisu. Pokazuje to, że Sporting potrafił regularnie zdobywać punkty, ale brakowało mu stabilności pozwalającej włączyć się do walki o czołowe miejsca.
• Najlepszy okres przypadł na przełom kwietnia i maja – Sporting wygrał wtedy cztery kolejne spotkania: z Bękartami 5:3, Dellnerem 12:4, Turbinkami 4:1 oraz Maestro 4:1. Ta seria była kluczowa dla spokojnego miejsca w środku tabeli.
• Oskar Suchecki liderem ofensywy – z dorobkiem 14 bramek był najskuteczniejszym zawodnikiem zespołu. Kolejni strzelcy, Marcin Dończyk, Łukasz Braksal, Maciej Wroński i Dawid Kwiatkowski, zdobyli po 5–6 goli, dzięki czemu odpowiedzialność za atak była częściowo rozłożona na kilku zawodników.
• Skuteczny atak, ale duże problemy w defensywie – Sporting zdobył 72 bramki, lecz stracił aż 99, kończąc sezon z bilansem –27. Najbardziej bolesne były wysokie porażki z Supa Drinkas 2:13, KM PSP Gdynia 6:17 oraz JR Pogórze 6:13. Końcówka rundy również pozostawiła niedosyt, ponieważ ostatni mecz zakończył się porażką 0:7 z FC Po Nalewce.
•  

10. Zawsze Można – 21pkt.

• po roku przerwy fioletowi wrócili do gry, jako starzy vicemistrzowie
• pierwsze starcie okazało się zwycięskie, a w następnych dwóch walczyli jak równy z równym rywalizując z JR Pogórzem i Kamix Braćmi
• w czerwcu punktowali znakomicie i zdecydowanie poprawiła się ich sytuacja w tabeli
• najwięcej goli : Michał Maziarczyk – 15

11. Turbinki.com.pl – 20pkt.

• jedno z większych zaskoczeń, w stosunku do zajętego miejsca na jesieni
• po 10 kolejkach wyglądało to naprawdę nieźle i mieli wtedy bilans 6-2-2
• dalsza faza zdecydowanie do zapomnienia, ale głównym tego powodem okazały się nieobecności ważnych ogniw niebieskich
• aż pięciu zawodników zanotowało po 10 goli, wśród nich najlepszym wynikiem popisał się Damian Mianecki – 14 trafień

12. Kamix Bracia – 19pkt.

• zajęte miejsce na pewno nie odzwierciedla jak radzili sobie Kamix Bracia
• w każdym meczu pokazywali charakter i ducha walki, dzięki czemu zawsze można było liczyć na ogrom emocji
• strzelili i stracili 100 goli, a mimo to zakończyli z bilansem bramkowym na plusie
• trio Kwaśnik, Gołubiński i Ł. Radtke dodawali skrzydeł swojemu teamowi i z niezłymi liczbami zakończyli zmagania

13. Maestro – 19pkt.

• zimny prysznic od strażaków na początku doprowadził do tego, że zaczęli grać ambitnie i z polotem
• przez pewien czas uznawani za czarnego konia, jednak szybko rozmyło się to stwierdzenie
• w ostatniej kolejce poprawiły się humory Maestro, dzięki wygranej nad PKP
• bardzo udanie spisywał się Konrad Cholewiński, który bronił dostępu do bramki Maestro
• najwięcej goli : Serhii Shkurin – 14

14. Bękarty – 16pkt.

• na start mieli trudnych przeciwników i choć zeszli z boiska pokonani to wcale nie odstawali
• trzy punkty dopisali po meczu z Dellnerem i w międzyczasie z FC PO NALEWCE, ale tak to zaliczyli dwie długie serie bez zdobyczy
• u Bękartów nastąpiło przebudzenie na sam koniec, kiedy to zdołali uzyskać aż 7pkt.
• najwięcej goli : Maciej Nowak – 7

15. FC PO NALEWCE – 10pkt.

• pierwszy sezon zazwyczaj jest trudny dla nowych i tak też było w przypadku Nalewki
• może nie zawojowali ligi, ale widać, że w tej ekipie jest spory potencjał, który wymaga czasu
• przez praktycznie wszystkie kolejki musieli radzić sobie z wąską kadrą, dlatego za to zaangażowanie należą się brawa
• najwięcej goli : Wojciech Aniszewski – 15

16. Beer Fans Gdynia – 8pkt.

• na przykładzie Beer Fansów można śmiało powiedzieć, że rozbrat z piłką bywa trudny i ciężko jest wrócić do odpowiedniej dyspozycji meczowej
• Piwosze co prawda nie najgorzej weszli w rozgrywki, bo po 4. kolejkach zdobyli cztery oczka
• wtedy nastąpiła seria trzech porażek, po czym przełamanie i kolejne cztery punkty (1 punkt z Turbinkami i 3 punkty z FC PO NALEWCE)
• jak się okazało zawodnicy Beer Fans się zablokowali i już nie udało się nic więcej poprawić
• najwięcej goli : Mateusz Cieślak – 19

17. Dellner – 0pkt.

• za Dellnerem ciężka przeprawa i zdają sobie sprawę, że przed nimi jeszcze sporo pracy
• wynik przeważnie bywał bezwzględny,ale Dellner ani razu nie odpuszczał
• w kilku spotkaniach drużyna znalazła się naprawdę blisko upragnionych punktów, zostawiając na boisku sporo energii i zaangażowania
• na pewno przez cały sezon zebrali cenne doświadczenie, które zaprocentuje w przyszłości
• najwięcej goli : Patryk Gackowski, Marek Grzeszczuk – 7